اینترنت اشیا ( IOT )

امتیاز
(رای شما: 0)
عبارت اینترنت اشیا، اولین بار در سال 1999 توسط کوین اشتون، بنیانگذار مرکز شناسه خودکار در MIT استفاده شد. هدف اصلی این مرکز، توسعه ی تکنولوژی های شناسایی برای استفاده در صنعت با هدف پشتیبانی از خود کارسازی، کاهش خطاها و افزایش کارایی بود

هسته­ ی این تکنولوژی، تگ هایRFID  است. این تگ ها این امکان را فراهم می­کنند که هر شی تگ گذاری شده قابل شناسایی بوده و جزییات مربوط به شی توسط سرویس مرکزی قابل شناسایی و تشخیص است. به طور مثال، برای خرید از یک فروشگاه مجهز به فناوریRFID، شما سبد کالای خود را برمی دارید و بدون اینکه مجبور به ایستادن در صف های طولانی شوید و یا حتی بدون اینکه مجبور باشید اقلام خریداری شده را به صندوقدار یا نگهبان نشان دهید، از در خارج می‌شوید. شناسه­های موجود روی کالاها  از نوع RFIDمی‌باشد و با فرستان علائم رادیویی کلیه اطلاعات جاری خود از قبیل تعداد، قیمت، وزن و... را به کامپیوترهای موجود در درهای خروجی مخابره می‌کند.

گسترش اینترنت اشیا:

تحقیقات اولیه در زمینه RFID، با راه اندازی شبکه EPCدر سال 2003  به اوج خود رسید. این شبکه نشان داد که رایانه ها می توانند برای شناسایی و ردیابی خودکار اشیا در فرایند تولید، توزیع و رساندن استفاده شوند. این مساله راه را برای به دست آوردن کارآیی جدید در تولید و توزیع باز کرده است. از آن پس، پیشرفت در شبکه های  بی سیم و  تقریبا هر وسیله ای که می تواند برای تشخیص و برقراری ارتباط در اینترنت استفاده شود، دامنه ی  اینترنت اشیا را گسترش داد.

تاکنون تعاریف مختلفی برای اینترنت اشیا ارائه شده است:

  • قابلیت اتصال، ارتباط و مدیریت از راه دور تعدادی دستگاه خودکار از طریق اینترنت
  • زمانی که «چیزها یا اشیاء» به اینترنت متصل هستند تا به مردم
  • یک شبکه جهانی از اشیاء متصل شده که این اشیاء براساس پروتکل های ارتباطی استاندارد دارای آدرس منحصر به فرد می­باشند.
  • اتصال از طریق اینترنت بین دستگاه های محاسباتی که در وسایل مورد استفاده ی روزمره جاسازی شده است و آنها را قادر به ارسال و دریافت داده ها می کند.

توانایی برقراری ارتباط در اشیا است که قدرت IoTرا فراهم می کند.
این قدرت در قالب داده است. پیش بینی می­شود هر دستگاه حجم زیادی از داده ها را تولید کند که برای افزایش دانش و آگاهی بشر از آن استفاده خواهد شد.

پیش بینی شده است که تا سال 2020، صد میلیارد دستگاه به اینترنت متصل خواهند شد، این تعداد شامل دستگاه های سنتی اینترنت مثل کامپیوترها، تبلت­ها و گوشی های هوشمند نمی­شود.  بعلاوه، تعداد دستگاههایی که به صورت غیر مستقیم به اینترنت متصل خواهند بود (مثل سنسورها) برابر با تریلیون پیش بینی شده است. اگر این پیش بینی به حقیقت بپیوندد، ارتباطات ماشین با ماشین، سی برابر ارتباطات انسان با انسان از طریق اینترنت خواهد بود. بر این اساس، اینترنت اشیا سالانه 35 درصد رشد خواهد داشت.

دستاوردهای اینترنت اشیا:

پتانسیل تقریبا غیرقابل تصور برای سنجش، پردازش، اطلاع رسانی و تصمیم گیری در اینترنت اشیا وجود دارد. این پتانسیل به طور گسترده ای به رسمیت شناخته شده است و صنایع مختلف  شروع کرده­اند که هدف از اینترنت اشیا را در بازارهای خاص خود به تصویر می کشد.

خانه هوشمند:

در سطح مصرف کننده، اینترنت اشیا، در قالب اتوماسیون خانه توسعه یافته است. از طریق این تکنولوژی، افراد قادر خواهند بود بر اساس اطلاعاتی که از وسایل خانگی معمول تولید می کنند، بهره­وری ایجاد کنند. برای مثال، یخچال و فریزر یک موجودی کامل از محتویات و تاریخ انقضای آن­ها را دارا می­باشد و به صاحب خانه در جهت سفارش اجناس و کمینه کردن ضایعات کمک کند. این اطلاعات می­تواند با لیست مواد غذایی مورد علاقه مقایسه شده و سفارشات به طور خودکار به فروشگاه ارسال گردد. پیش بینی شده است این سیستم 15درصد از هزینه های مصرف کننده را کاهش خواهد داد. این مثال نمونه­ای ساده از اینترنت اشیا در منازل است. تلویزیون­های متصل، کنترل ورود و خروج، سیستم هشدار، کلیدهای روشنایی و ... از دیگر موارد کاربرد اینترنت اشیا در منازل می­باشد و لیست بی­پایانی از محصولات برای پشتیبانی از مدیریت منزل وجود خواهد داشت.

خانه های هوشمند، در مورد آنچه در داخل ساختمان  اتفاق می افتد، آگاهی خواهند داشت و عمدتا بر سه جنبه تاثیر می گذارد:

  1. استفاده از منابع (حفاظت از آب و مصرف انرژی)
  2. امنیت
  3. راحتی

 

هدف این است با کاهش هزینه ها به سطح بالایی از راحتی برسیم. خانه های هوشمند، همچنین پیچیدگی های امنیتی را حل می کنند
مثل سیستم های امنیتی برای تشخیص سرقت، آتش سوزی یا ورود غیر مجاز. ذینفعان درگیر در این سناریو، گروهی بسیار ناهمگن مانند اپرا تورهای مخابراتی، ارائه دهندگان خدمات رسانه ای، شرکت های امنیتی و شرکت های برق را تشکیل می­دهند.

چالش ها و محدودیت های اینترنت اشیا:

با وجود تمام ویژگیهای مثبت و مزایای که در بالا ذکر شد، تحقق IoTبا چندین چالش مواجه است. این چالش ها ممکن است باعث کند شدن پیشرفت فن آوری های IoT نسبت به آنچه که انتظار می رود  شود:

  • تامین انرژی مورد نیاز حس گرها
  • وابستگی این فناوری به اتصال بی سیم به اینترنت
  •  حجم بالای اطلاعات تولید شده در سنسورها (پردازش این اطلاعات نیاز به زمان بالایی دارد)
  • پیروی از استانداردهای متفاوتی که توسط تولیدکننده های مختلف مورد استفاده قرار می­گیرد
  • رعایت حریم شخصی و امنیت
  • هزینه

 

iot اینترنت اشیاء تکنولوژی خانه هوشمند
دیدگاه ها